Neste Sábado Santo cúmprense 70 anos desde que a Confraría das Angustias celebrou por primeira vez a Procesión da Caridade e o Silencio. Antes de 1956 era habitual que a emblemática imaxe se expuxera no interior do santuario de Esteiro, cada tarde do Venres Santo, soa e vestida de loito. O irmán maior da Irmandade, José Ramón Cancelo, escribe un artigo na edición deste ano da revista Ecce Homo sobre a estrea daquel desfile, no que participou sendo un neno, e sobre os motivos que levaron á Xunta de Gobierno daquela época para idear esta saída procesional.
Pensouse, tal como explica na publicación, en realizar algún acto de caridade coas flores que adornaran os tronos da Confraría nos días anteriores. Os beneficiarios, segundo se decidiu entón, deberían ser quen acudía a diario ao Santo Hospital de Caridade, que daquela estaba na rúa Concepción Arenal (no actual centro cultural Torrente Ballester). Así, dispúxose que durante todo o Sábado Santo recolleríanse donativos a cambio de flores e que o recadado entregaríase ao irmán maior do Cabildo do Santo Hospital de Caridade. Desde entón mantense a tradición, mesmo no ano da pandemia, cando non se celebrou ningún acto pero si se recibiron achegas económicas que foron igualmente para o refuxio Pardo de Atín, sostido pola Fundación do Santo Hospital de Caridad.
Un ano máis, as portas do santuario abriranse ás nove da mañá para recibir un goteo constante de fieis que acudirán a deixar as súas doazóns. No altar estará Nosa Señora das Angustias na súa advocación da Caridade e o Silencio, sen o seu Fillo no colo e de rigoroso loito, e aos seus pés a arqueta de madeira que tallou hai setenta anos Guillermo Feal, a quen tamén se lle confiou o trono para este desfile. Cabe sinalar que de novo os portadores irán baixo a estrutura, deixando á vista unicamente os seus pés, como volveu a facer desde 2023 -e como se fixera ata 1992-. Cumprirase tamén o voto de silencio que se realizou por primeira vez en 1956, de xeito que os capuchóns non reparten estampitas, levan todos capuz negro, co hábito correspondente, e non levan capa.
É un desfile moi sobrio, no que marcan o paso os Timbais da Banda de Cornetas e Tambores das Angustias, detrás de la Cruz Guía, e unha capela musical que acompaña o paso de Nosa Señora das Angustias Coroada.
Na retirada celébrase a singular cerimonia da entrega dos donativos á Fundación do Santo Hospital de Caridade. Todos os confrades entran no santuario e péchanse as portas, para que desde fóra, a continuación, o representante da entidade golpee cun martelo pedindo permiso para entrar. Unha vez no interior celébrase unha sinxela cerimonia, co acompañamento do Coro Diapasón.
