![\"\"](\"https:\/\/semanasantaferrol.com\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/portada-lignum-1536x1487-1-1024x768-1.jpg\")
<\/p>
\n<\/p>
\n
A\u00ednda que quiz\u00e1 pasase desapercibido para moitos, a igrexa de Dores de Ferrol pos\u00fae un Lignum Crucis, un dos relicarios cunha pequena acha de madeira da Cruz de Cristo. Ana Mart\u00edn escribe no \u00faltimo n\u00famero de rev\u00edstaa Paix\u00f3n Ferrol\u00e1, que publicou C\u00d3PEA Ferrol este ano, un artigo sobre esta peza e sobre as noticias ou lendas que envolven estas reliquias.<\/p> \n \n
Tal como di a autora, o seu valor \u00e9 m\u00e1is simb\u00f3lico e relixioso que material. \u00c9, como di Ana Mart\u00edn, \u201co calvario de Jes\u00fas resumido nunha esquirla con tanto valor simb\u00f3lico, que lenda, historia e fe, fund\u00edronse e confundido durante s\u00e9culos para narrar as vicisitudes da \u00e1rbore da cruz\u201d. Na parte superior deste relicario aparecen un home e unha muller espidos, que poder\u00edan interpretarse como Ad\u00e1n e Eva, sentados a ambos os dous lados dunha cruz, suxeitando uns cornos da abundancia derramando as s\u00faas riquezas vexetais, como suceder\u00eda no para\u00edso.<\/p> \n \n
Na parte baixa hai grilandas florais e follas de acanto, que est\u00e1n relacionadas coa inmortalidade \u201ce por tanto ornato v\u00e1lido para calquera relicario cristi\u00e1n, pois as reliquias f\u00e1lannos daqueles que alcanzaron a gloria eterna\u201d, relata Mart\u00edn.<\/p> \n \n
No astil, estas follas \u201ccobran volume abraz\u00e1ndose e creando unha cavidade que acubilla a unha figura infantil portando un acio de uvas\u201d, e que se asocia con \u201ca eucarist\u00eda, a redenci\u00f3n e a salvaci\u00f3n da humanidade lograda por Xesucristo coa s\u00faa paix\u00f3n\u201d, explica Mart\u00edn.<\/p> \n \n
O Lignum Crucis de Dores est\u00e1 fabricado nun metal de baixa calidade, concibido m\u00e1is como unha peza de fundici\u00f3n que pode ser replicable, con diferentes elementos iconogr\u00e1ficos que encaixen coa reliquia para conter. De est\u00e9tica ecl\u00e9ctica, o autor puido escoller eses elementos por ter unha simbolox\u00eda reco\u00f1ecible e ademais v\u00e1lidos para contextualizar diferentes reliquias, segundo sinala Ana Mart\u00edn na s\u00faa reportaxe. De feito, a Concatedral de San Juli\u00e1n pos\u00fae un relicario copia de leste, que data do s\u00e9culo XIX.<\/p> \n \n
Tam\u00e9n relata Ana Mart\u00edn a historia da madeira que finalmente se empregou na Cruz. Segundo o Evanxeo, cando Ad\u00e1n enfermou, o seu fillo Seth foi ao para\u00edso en busca dun remedio. Recibiu do Arcanxo Gabriel unha poli\u00f1a da \u00e1rbore da sabedor\u00eda cuxos froitos curar\u00edan a Ad\u00e1n. Cando Seth volveu o seu pai xa falecera, pero igualmente plantou a puga sobre a s\u00faa tumba. Dic\u00edase que posu\u00eda un talo tr\u00edplice, do que sa\u00edan tres especies arb\u00f3reas diferentes, a\u00ednda que non se sabe con certeza cales: \u201cUns falaban do cedro, do cipr\u00e9s e da palma, pero tam\u00e9n se mencionaba a oliveira\u201d, sinala Mart\u00edn.<\/p> \n \n
Posteriormente, durante o reinado de Salom\u00f3n, leste mandou tallar a \u00e1rbore para usalo como viga no seu palacio, pero por m\u00e1is medidas que se tomaban e m\u00e1is que se serraba, este nunca diminu\u00eda de tama\u00f1o, polo que se usou finalmente como ponte no arroio Cedr\u00f3n. Cando a ra\u00ed\u00f1a Saba abandonou Xerusal\u00e9n tras visitar a Salom\u00f3n, entrou en \u00e9xtase ao pasar polo tronco e profetizou sobre o fin do reino dos xudeus. Este suceso de mal agoiro levou a Salom\u00f3n a enterrar o madeiro a moita profundidade.<\/p> \n \n
No s\u00e9culo VIII a. C. constru\u00eduse nese lugar un estanque no que se lavaba aos animais antes de ser sacrificados, e ao que acud\u00edan os inv\u00e1lidos e enfermos porque cr\u00edan nas capacidades curativas do lugar. Pouco antes da Paix\u00f3n, a viga apareceu flotando nesas augas, e os xudeus sac\u00e1rona para secala e constru\u00edr con ela a cruz do Martirio.<\/p> \n \n
Santa Helena, primeira muller arque\u00f3loga, non cej\u00f3 no seu empe\u00f1o de atopar a Cruz de Jes\u00fas. Segundo explica Mart\u00edn, foi ao monte G\u00f3lgota, onde se constru\u00edu un templo a Venus co que \u201cafastar do enclave aos cristi\u00e1ns\u201d e achou tres cruces que deixaban constancia da veracidade do relato b\u00edblico. Con todo, nada indicaba cal era a Cruz de Cristo. Segundo a Lenda Dourada (s. XIII) de Santiago do V\u00f3rtice, a Beira Cruz mostrou a s\u00faa capacidade de resucitar aos mortos cando polo lugar pasou o enterro dun mozo. A partir deste intre com\u00e9zase a fragmentar o madeiro, que, con todo, nunca cambiaba de tama\u00f1o.<\/p> \n \n
Actualmente hai 49 lugares da Terra Santa onde se custodia esta reliquia, a\u00ednda que \u00e9 dif\u00edcil establecer a s\u00faa veracidade. As primeiras confrar\u00edas da Beira Cruz xurdiron nos conventos franciscanos, polo que \u00e9 moi probable que os Lignum Crucis que estas irmandades pos\u00faen sexan os aut\u00e9nticos, provenientes da capela do Santo Sepulcro de Xerusal\u00e9n, custodiada desde o s\u00e9culo XIV polos franciscanos.<\/p> \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A\u00ednda que quiz\u00e1 pasase desapercibido para moitos, a igrexa de Dores de Ferrol pos\u00fae un Lignum Crucis, un dos relicarios cunha pequena acha de madeira da Cruz de Cristo. Ana Mart\u00edn escribe no \u00faltimo n\u00famero de rev\u00edstaa Paix\u00f3n Ferrol\u00e1, que publicou C\u00d3PEA Ferrol este ano, un artigo sobre esta peza e sobre as […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3200,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[38],"tags":[],"class_list":["post-3827","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historias-gl"],"yoast_head":"\n