![\"\"](\"https:\/\/semanasantaferrol.com\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/esclavas-1527x1536-1-1024x768-1.jpg\")
<\/p>
\n<\/p>
\n
As Nais Adoratrices, Escravas do Sant\u00edsimo Sacramento e da Caridade, chegaron a Ferrol en 1958, 14 anos despois da fundaci\u00f3n da orde relixiosa. Instal\u00e1ronse na antiga capela de San Roque, segundo explica Ana Mart\u00edn na reportaxe \u201cPuntadas de Fe\u201d -publicado en rev\u00edstaa \u201cPaix\u00f3n Ferrol\u00e1\u201d, editada por COPE Ferrol- para dedicarse a \u201ca adoraci\u00f3n, o encomio e a reparaci\u00f3n do Sant\u00edsimo Sacramento do Altar\u201d. Para soster a vida contemplativa realizan tarefas de costura e bordado para a Igrexa e ao longo dos anos estableceron, a trav\u00e9s dos seus puntadas, unha s\u00f3lida relaci\u00f3n coa Semana Santa de Ferrol.<\/p> \n \n
O traballo e a constancia son selo de identidade destas mulleres. \u201cH\u00e1bitos, capuces bordados, estandartes e pend\u00f3ns\u201d e mesmo o palio branco que luc\u00eda a Virxe da Soledad, explica Mart\u00edn no seu texto. As Nais Adoratrices son as art\u00edfices de manter en bo estado ou recuperar marabillosos mantos, pezas con bordados\u2026etc. Moitos dos traxes que levan as imaxes da Semana Santa te\u00f1en un valor incalculable, pois na maior\u00eda de casos, ademais da antig\u00fcidade das pezas, estas est\u00e1n fabricadas con materiais de gran calidade. Lourdes Fern\u00e1ndez, especialista restauradora do patrimonio t\u00e9xtil andaluz, indica que \u201chai que concienciar m\u00e1is en relaci\u00f3n \u00e1 calidade t\u00e9cnica destas pezas, ao seu valor, o respecto polo orixinal e polos seus creadores\u201d.<\/p> \n \n
O conxunto de h\u00e1bito e manto que loce a Virxe da Soledad adquiriuno en 1861, Vicente Boado da Cuadra, capit\u00e1n de nav\u00edo e segundo xefe do apostadero filipino. \u00c9 unha das pezas que estas monxas coidaron e recuperaron co seu traballo. Os bordados orientais do s\u00e9culo XIX ti\u00f1an grandes volumes e elabor\u00e1banse con f\u00edos de ouro de diferentes grosores, aplicaci\u00f3ns e abelorios, asemellando filigranas e pasamaner\u00eda. Para a historiadora Carmen Eisman Lasaga, que tam\u00e9n menciona Mart\u00edn na s\u00faa reportaxe, ter un produto elaborado en China ou Filipinas \u201cera sin\u00f3nimo de status e diferenciaci\u00f3n para quen o posu\u00eda\u201d.<\/p> \n \n
Ana Mart\u00edn falou con tres das relixiosas que viven en San Roque, as irm\u00e1s, Magdalena, Felisa e Basilia. Elas ingresaron moi novos, nunha \u00e9poca na que os conventos recib\u00edan a moitas nenas que dic\u00edan sentir vocaci\u00f3n, a\u00ednda que a maior\u00eda non callaban finalmente. \u201cA vocaci\u00f3n d\u00e1nola Deus, pero tam\u00e9n o traballo e a constancia\u201d, resaltan estas Nais Adoratrices, quen aos poucos desde a s\u00faa entrada \u00e1 congregaci\u00f3n foron convert\u00e9ndose en aut\u00e9nticas mestras da costura e o bordado.<\/p> \n \n
A pesar da idea de mundo obsoleto e afastado da actualidade que se pode ter sobre un convento, as mulleres que aqu\u00ed habitan desenv\u00f3lvense con gran soltura coa \u201chappy\u201d, unha m\u00e1quina bordadora conectada a un ordenador. A\u00ednda que a preparaci\u00f3n previa \u00e9 ardua, grazas a esta ferramenta os traballos poden ser replicados posteriormente con facilidade.<\/p> \n \n
Cando crean dese\u00f1os propios comp\u00e1rtenos coas outras casas do Instituto, porque \u201co sentimento de comunidade \u00e9 total\u201d, resalta Mart\u00edn. Ademais, contan cun fondo com\u00fan onde doan os sobrantes de cada instituci\u00f3n e do que lles env\u00edan o que precisan. O ambiente de paz e irmandade reina na congregaci\u00f3n, onde a riqueza humana tam\u00e9n se reparte, tentando que todos os conventos conten cun n\u00famero equilibrado de irm\u00e1s.<\/p> \n \n
A historia desta orde comeza en 1944 da man de Mar\u00eda Rosario Lucas Burgos, unha andaluza nada no seo dunha familia de clase media. S\u00f3 a fe consola a esta muller, que tras ingresar como monxa aos 18 anos desexaba dedicarse \u00e1 exclusiva adoraci\u00f3n do Sant\u00edsimo, pero os seus bos dotes como mestra atrasan ese momento. Despois da Guerra Civil, e xa abandonando a s\u00faa congregaci\u00f3n, vai a M\u00e1laga a buscar apoio no prelado, onde o bispo recolle a petici\u00f3n e confirma o nacemento de \u201cP\u00eda Uni\u00f3n de Fillas da Igrexa\u201d. En 1944 inauguran a s\u00faa capela e visten os seus primeiros h\u00e1bitos. Dous anos m\u00e1is tarde trasl\u00e1danse a Granada xunto ao bispo, e fundan al\u00ed a s\u00faa Casa Nai. Finalmente, en 1948 cons\u00e9guese establecer a Nova Fundaci\u00f3n, na que 12 relixiosas erixen publicamente os seus votos, tantas como ap\u00f3stolos houbo. E nom\u00e9ase a Rosario, Superiora Xeral do Instituto.<\/p> \n \n
A pesar de vivir en clausura conseguiron ir expandindo a s\u00faa orde por Espa\u00f1a e Latinoam\u00e9rica, sendo posteriormente renombradas polo Decreto como \u201cEscravas do Sant\u00edsimo Sacramento e da Inmaculada\u201d, remarcando nas s\u00faas constituci\u00f3ns a dedicaci\u00f3n eucar\u00edstica. A pesar do falecemento de Rosario en 1960, aos 51 anos de idade, a congregaci\u00f3n puido continuar coa s\u00faa obra contemplativa ata a actualidade.<\/p> \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
As Nais Adoratrices, Escravas do Sant\u00edsimo Sacramento e da Caridade, chegaron a Ferrol en 1958, 14 anos despois da fundaci\u00f3n da orde relixiosa. Instal\u00e1ronse na antiga capela de San Roque, segundo explica Ana Mart\u00edn na reportaxe \u201cPuntadas de Fe\u201d -publicado en rev\u00edstaa \u201cPaix\u00f3n Ferrol\u00e1\u201d, editada por COPE Ferrol- para dedicarse a \u201ca adoraci\u00f3n, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3204,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[38],"tags":[],"class_list":["post-3823","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historias-gl"],"yoast_head":"\n